Archivos en la categoría Galicia diversa

Carta aberta ao presidente da Xunta 

Sr. Núñez Feijóo:

Vostede, como calquera outro cidadán que viaxe polo país adiante, terá contemplado a destrución que sofre a paisaxe galega pola invasión masiva e acelerada do eucalipto. Sabe que en apenas unhas poucas décadas, esta especie chegada de Australia tornouse a árbore hexemónica do territorio galego. Coñece tamén, ou debería, que nese mesmo período, a superficie agraria no país reduciuse de modo notable e outrosí a cota de mercado do noso produto agroalimentario.

Vostede, así o parecen indicar as súas repetidas declaracións públicas nos últimos meses, leva tempo dándolle voltas á política forestal de Galicia. Teñen no caixón un borrador de Lei e prevén ademais crear unha Axencia Forestal. A sentenza que repite con máis frecuencia é “racionalizar a superficie ocupada polo eucalipto observando as necesidades da industria”. Debe saber que a frase agocha un oxímoron: a industria forestal galega pretende continuar espallando a presenza do eucalipto mesmo en contra do medio natural e da economía de Galicia.

Vostede, que debe valorar a transcendencia de conservar as esencias que configuran a identidade deste país, ha saber que o eucalipto xa modificou drasticamente a paisaxe –e a fauna e flora– das provincias de A Coruña e Pontevedra así como do norte de Lugo, mentres que as bisbarras do interior empezan a sufrir as primeiras escaramuzas da especie australiana. Mesmo zonas de elevado valor medioambiental encóntranse en proceso de deturpación, nalgúns casos incipiente e noutros incluso avanzado.

Vostede, que como presidente buscará o progreso económico e social de Galicia, ha saber que en contra das manifestacións simples e intereseiras, o eucalipto só trae miseria non só ambiental e paisaxística; tamén económica. Calquera das grandes potencias madereiras de Europa exclúe o eucalipto entre as especies que explota. O caso galego, canda o portugués, son exemplos únicos no mundo de monocultivo forestal con especies alóctonas ou alleas ao seu medio propio. Ha saber que o cultivo de especies autóctonas e a potenciación da produción agraria sería notablemente máis produtivo para a economía galega –para o noso desenvolvemento– que a plantación masiva de eucalipto, o cal se dedica a pasta de papel e outros produtos sen valor engadido.

Vostede, que conta cun nutrido equipo de técnicos e asesores, debe saber que, con moi honrosas excepcións, o sector madeireiro galego compite principalmente a partir do acceso barato á madeira e que o seu obxectivo é reducir aínda máis os custos mediante o espallamento sen límites nin control do eucalipto. Vostede é consciente da presión que a industria está exercendo para convencer o seu goberno de paralizar as “medidas de racionalización”. Deica vostede seguramente teñan chegado manifestacións públicas de representantes do sector segundo as cales o futuro no interior do país pasa “polo eucalipto ou pola pobreza”, nun exemplo insólito de obcecación e extravío.

Vostede, cuxas decisións son fundamentais para o futuro deste país, ha ter en conta que máis do 80% das árbores que se plantan en Galicia son eucaliptos. E que de seguir esta progresión, o medio natural galego se terá convertido nun inmenso eucaliptal en poucas décadas. Con iso, Galicia renunciaría á súa identidade, á conservación do medio propio, á fonte básica da súa riqueza e ás súas posibilidades de desenvolvemento e progreso.

Vostede, que semella querer preservar o medio natural galego fronte á estratexia de depredación, debe saber que as normas que o seu goberno pretende implantar contra a posición da industria, non son suficientes en absoluto. O campo galego debe representar un grande proxecto de riqueza a partir da potenciación das súas enormes capacidades. E para iso, un requisito fundamental será reducir dun xeito drástico a presenza do eucalipto. Hai que paralizar a súa plantación pero ademais hai que eliminar os exemplares que invaden bosque outrora autóctono, que ocupan terreo de potencial produción agrogandeira e que deturpan as zonas de valor ambiental e paisaxístico.

Vostede, Sr. Núñez Feijóo, debe decidir: se dobrarse ante a posición da industria e deixar que estas empresas continúen competindo nos tramos baixos do sector a partir dunha materia prima barata e abundante, ou pensar no futuro do país, recuperar o terreo entregado ao eucalipto e articular de vez unha política de desenvolvemento económico e social a partir das grandes potencialidades do rural galego.

 

O Poder da Colaboración

Somos pequenos e habemos competir en mercados grandes. Somos febles e habemos sobrevivir nun mundo moi duro. Somos poucos e habemos destacar entre enormes aglomeraciones. Somentes nos queda un camiño, o da UNIÓN, o da suma de recursos e capacidades, de sinerxias e de complementariedades. Quédanos a saída da COLABORACIÓN, entre nós e mais con que sexa conveniente.

A Economía galega necesita un xiro a prol de cooperación entre as súas empresas. Velaquí o meu artigo completo publicado no suplemento de Ideas de Economía digital: O poder da Colaboración.

 

Dous artigos sobre a marca Galicia

O desprezo da marca

Eroski mercou Vegalsa hai algúns anos. Diríase que se trataba dunha mala nova para a economía galega. Non tanto como a adquisición de R por parte de Euskaltel. Ou como a do Pastor polo Popular. Ou como a de Fenosa por Unión Madrileña décadas atrás. Calquera operación que signifique perda de postos de traballo e da capacidade de investimento e xestión. Mais en contra das perspectivas, Eroski trouxo algo que nós tendemos a desprezar: o respeto pola marca Galicia. Dende o principio, aumentou significativamente os provedores galegos, sinalou de xeito inequívoco aqueles artigos producidos ou empaquetados en Galicia e utilizou con forza o idioma galego. Gadis, aínda co capital en mans de empresarios do país, podería tomar nota.

Velaquí a ligazón ao artigo completo publicado en Economia digital.

Abrollos verdes

“Diferenciación, creatividade, calidade e distribución son os elementos da fórmula de éxito. Tamén o uso da lingua propia; a maioría utiliza o galego como idioma de comunicación. Saben que as linguas autóctonas supoñen un valor engadido para o consumidor do país e un carimbo de autenticidade ante o foráneo.” Iso mesmo di o artigo publicado en Galicia Confidencial (aquí a ligazón) falando da xeira de bos proxectos que se dan cita cada dúas semanas no Mercado ecolóxico da Praza de España da Coruña. Tal como anticipaba o título do artigo: abrollos verdes, que habelos, hainos.

 

 

Un par de artículos más

Quen ía a pensar que un artigo sobre eucaliptos tería a repercusión que conseguiu este: “Galicia, de paraíso natural a inmenso eucaliptal en unas pocas décadas“. Nada menos que 4.600 veces foi compartido. Espero que sexa o reflexo da preocupación existente sobre a proliferación, auténtica invasión, desta árbore alóctona sobre a paisaxe e o desenvolvemento rural de Galicia. Asimesmo espero que o artigo sirva para empurrar sequera un chisco na dirección correcta: a de reducir a presenza do eucalipto nestas terras.

E igualmente en Mundiario, una nueva colaboración con Donald Trump de sujeto principal. El artículo tiene dos partes: la primera, que cuestiona la legitimidad del nuevo presidente USA para tomar las decisiones que se le antojen; la segunda, la resistencia de una sociedad civil que se moviliza ante tanto despropósito. Aquí queda el vínculo al artículo: La sociedad civil reacciona ante los desmanes presidenciales de Donald Trump.

 

O textil galego en apuros

A empresa coruñesa de confección Caramelo atópase en proceso de liquidación. Antes tamén quebraran Antonio Pernas, a ferrolá Unicén, a ordense Viriato, a boirense Jealfer (que tenta agora renacer) ou as lalinenses Toypes e Montoto. Outras empresas galegas do sector téxtil estiveran a piques de pechar as portas, como Selmark ou Guerral, mentres que firmas tan acreditadas como Adolfo Domínguez, Kina Fernández, Roberto Verino ou Alba Conde viviron (e algunha segue a vivir) momentos extremadamente delicados. 

No artigo que vimos de publicar en Economía digital “Os restos do textil galego” preguntámonos: “Por que hai quince anos si e hoxe non? É que as marcas Inditex barren con todo? É que o modelo, se hai un identificable, peca de erros estratéxicos insalvables? É que as equivocacións tácticas e de xestión son contaxiosas? Cal é a razón da desfeita?”

Seica unha desas razóns son os custos de distribución que implica a creazón dunha rede de tendas de marca propia. Disque dispara o efecto imaxe e incrementa o cota do mercado. Mais de que serve se afoga as finanzas das empresas? Entón é cando un apela ao espírito da cooperación, que tende a aforrar custos ao tempo que potencia a implantación no mercado. Non sería posible unha alianza entre as máis senlleiras firmas galegas de moda para lanzar unha estratexia conxunta de comercialización? Sería tan disparatado crear unha rede de tendas multimarca onde se ofrecesen as roupas de, poñamos, Adolfo Domínguez, Alba Conde, Antonio Pernas, Bimba e Lola, Caramelo, Florentino, Kina Fernández, Roberto Verino e Viriato?

Velaquí queda a proposta, que a ninguén con capacidade de manobra chegará seguramente. E velaquí deixo de novo ligazón ao texto do artigo xa citado: “Os restos do textil galego“.

 

Un sector lácteo próspero

vacaEn Setembro pasado, redactei para a revista Galegos o artigo “Un sector lácteo próspero”. Ese habería ser o obxectivo, tan lonxano por falta de vontade e de pericia, a partes iguais, dos dirixentes galegos e españois que nada semellan querer saber do “asunto”.

Un dos últimos parágrafos do artigo dicía:

Habemos ser conscientes do valor do leite para tornar o rural galego nunha contorna próspera e sustentable de características propias que aborden un futuro de progreso a partir dunhas condicións únicas e unha tradición digna de ser honrada. Galicia necesita o leite para o seu desenvolvemento e o leite precisa do compromiso de Galicia para a súa prosperidade.

O resto en: Un sector lácteo próspero

 

 

O rural galego

Hai uns días publicamos en Galicia Confidencial o artigo A industria forestal cuxa lectura recomendamos, claro! Viña a conto dunha entrevista que lle facían ao presidente do Clúster Galego da Madeira quen afirmaba cousas tremendas coma “non se pode reducir o cultivo do eucalipto por debaixo das necesidades da industria” ou “a industria transformadora está baseada no que crece en Galicia”. No artigo fomos desmontando a peculiar teoría do presidente do Clúster, que sobre todo se nos antollou autodestrutiva.

Tiramos do exemplo de Finlandia para amosar con datos a virulencia dos seus erros. Dicimos no artigo:

“En Finlandia, caso paradigmático de éxito da industria forestal, un 97% das especies que se cultivan son autóctonas, e o eucalipto que necesitan impórtano de China.”

“Finlandia… cunha poboación que nin sequera duplica á galega, exporta 11.000 millóns de euros de derivados da madeira, e conta con 49 empresas de papel ou cartón, 16 de polpa ou celulosa, 36 serradoiros, 12 fábricas de chapa e 63 de mobles, as cales en conxunto dan traballo a 52.000 persoas.”

Detrás da nefasta política forestal do goberno galego, agóchase unha estratexia no rural que conduce o país cara á súa ruina e desertización. Levamos anos denunciando esta especie de condena dictada polo Partido Popular galego e propondo políticas alternativas. Deixamos unha relación non exhaustiva de artigos sobre este asunto tan extraordinariamente esencial para o noso futuro como país.

A industria forestal, en Galicia Confidencial. 5/7/2016

Fonte de riqueza segundo o PP, en Galicia Confidencial. 7/4/2016

Ence: política miseria, en Galicia Confidencial. 9/2/2016

A paisaxe en Europa, en Galicia Confidencial. 14/5/2014

Lumes e lumes, en Galicia Confidencial. 3/9/2013

Agro miniaturizado, en Economía digital. 3/2/2016

Este país é unha ruina, en Economía digital. 18/10/2015

Sen reaccion no rural galego, en Economía digital. 28/11/2014

O rural, a solución: quen o ía dicir, en Vieiros. 11/5/2009

SOS rural galego, en Vieiros. 7/12/2007

Sen cambios na paisaxe, en Vieiros. 18/4/2007

Un sector lácteo próspero, en Galegos. Setembro 2015

Rajoy, Feijóo, Ana Pontón

Son os últimos tres artigos publicados en medios, os tres da semana pasada, dous en galego, un en castelán. Velaí van:

El Partido Popular no debería presumir de cifras de empleo en esta campaña

Claro, es que hablan de que han creado empleo y disminuido el paro pero basta rascar un poquito en las cifras para ver que tan solo han ralentizado la creación de nuevos puestos de trabajo y se han encargado de distribuir en precario y entre más personas lo que antes eran posiciones dignas y estables.

O emprego con Feijóo

A situación do emprego en España presenta un aspecto triste e descorazonador. Pero en Galicia a cousa está aínda máis fea. En Galicia, os mozos que chegan ao mercado laboral teñen a emigración como primeira opción.

O reto de Ana Pontón

“O BNG segue a constituír un instrumento necesario para a formación dunha Galicia próspera e orgullosa, esa que hoxe en día semella unha utopía. Ana Pontón ten a responsabilidade de provocar o xiro na progresión autodestrutiva da organización. Deséxote visión, pericia e sorte.” Así remata este artigo; o final permite intuir seguramente o resto do seu contido.

ENCE e o eucalipto maldito

É sabido que o goberno en funcións do Partido Popular prorrogou outros 60 anos a concesión a ENCE na ría de Pontevedra. A decisión, que supón unhas implicacións transcendentais para o desenvolvemento do rural galego, tómase por un goberno en funcións que ten as súas competencias limitadas e que recorre a unha artimaña administrativa para adoptala.

O eucalipto provoca a perda de nutrientes do solo e, xa que logo, a diminución da súa fertilidade. Propicia ademais a mineralización da materia orgánica; altos niveis de erosión sobre todo as plantacións en pendente; redución da dispoñibilidade de auga; abrupta limitación da biodiversidade; elevada vulnerabilidade ao lume; radical deterioro da paisaxe e, como agravante dos factores anteriores, un carácter invasor que potencia a súa expansión incontrolada.

De todo isto e con certo detalle falamos no artigo desta ligazón publicado en Galicia Confidencial: Ence, política miseria

O efecto da invasión do eucalipto é un factor máis da política (ou anti-política) implantada nas últimas décadas no rural galego polos gobernos do Partido Popular, concretamente ao consonte dos seus sectores agrario e forestal. A consecuencia, que atinxe tamén ao agroalimentario, é unha estrutura caduca e miniaturizada destes sectores básicos para a economía galega. Algúns datos ao respecto pódense comprobar no artigo seguinte publicado en Economía digital: Agro miniaturizado

A invasión do eucalipto so provoca o deterioro nefasto da paisaxe e a miseria para o agro galego. Resulta imprescindible unha nova política de desenvolvemento do rural que potencie os cultivos autóctonos, optimice a estrutura das instalacións e propicie as sinerxias co sector industrial galego. Esa sería unha fórmula de progreso e futuro fronte á mesquiña solución ENCE + eucalipto que nada máis beneficia a uns poucos a costa da prosperidade de todo un país.

@pallarego

Últimos artículos / artigos

Las dobles lecturas de la economía

En Mundiario, publicado el 8 de enero. Va sobre las perspectivas de la economía mundial para 2016 tras la primera semana de fuertes turbulencias en las bolsas arrastradas por la debacle de Shanghai. Particularmente, no me parece representativo de lo que puede deparar la economía real en los próximos meses.

Una nueva política monetaria en Estados Unidos

También en Mundiario, publicado el 19 de diciembre pasado. A colación de la subida del tipo de interés de referencia por parte de la Reserva Federal tras años de política monetaria expansiva. Se temía la decisión aunque estaba más que descontada.

El margen de maniobra de los partidos

El 4 de diciembre, antes de las elecciones generales, en Mundiario, publicaba este artículo analizando las consecuencias que para la economía española tendría la aplicación de la política económica que implantase el partido o partidos que llegasen al gobierno.

Galicia sen industria

En Economía digital, o 28 de novembro. Facíamonos eco da agonía da Fábrica de Armas na Coruña, un caso que representaba o último exemplo da terrible crise industrial que padece a economía galega.

Feijóo 2016

En Galicia confidencial, en véspera da festividade dos Magos. Procuramos adiviñar as cuitas mentais nas que debe andar enleado Núñez Feijoo ao ver que os seus méritos acumulados no “goberno” de Galicia non lle van servir para auparse á presidencia do goberno español. Meu pobre!